Het fundament
Karl Mannheim schrijft Das Problem der Generationen. Drie strenge criteria: gedeelde geboortejaren, een ingrijpende gebeurtenis, én een gedeelde reactie daarop. Nooit bedoeld als managementinstrument.
Tijdloze tools voor het aantrekken en behouden van jong talent — zonder verdelende labels.
Eén boek om je te helpen realiseren wat maar niet wil lukken: je succes vergroten met young professionals. Wetenschappelijk onderbouwd. Bomvol praktische tools. En over tien jaar even relevant als vandaag. Want jong talent?
Zij zijn je ticket naar de toekomst.
Bestel het boek (20 okt) Of lees hoofdstuk 1 gratisJe ziet een duidelijk verschil tussen jong en oud. Ik zal niet beweren dat je je dat verbeeldt: de young professionals van nu zijn niet de young professionals van vroeger. Wat je observeert klopt. Wat je erover te horen krijgt niet.
De instroom droogt op en de arbeidsmarkt krimpt de komende jaren met zo'n 4,3%. In de techniek lopen sommige vacatures op tot 60 kandidaten tekort per plek.
De jonge collega die na amper een jaar alweer ontslag neemt. De eisen aan de sollicitatietafel groeien, de loyaliteit aan de werkgever neemt af.
De opdracht die stagneert omdat ze het spannend vinden om te bellen. Het duurt langer dan je gewend bent voordat je ze zelfstandig ziet renderen.
Verzuim en uitval omdat ze 'overbelast' zijn — bij een werkweek die voor jou het uitgangspunt was. Je snapt niet waar het vandaan komt, en dus ook niet wat helpt.
Spanning en onbegrip in teams. Aan beide kanten van de zogenaamde kloof het gevoel dat de ander het niet snapt — precies waar samenwerking het meest nodig is.
En dus ga je op zoek naar hulp.
Je duikt de materie in. En overal kom je op dezelfde plek uit:
De sociologische generaties.
Boomers, Gen X, millennials, Gen Z. Een lens die orde belooft in de chaos, en die al een halve eeuw gonst in bestuurskamers, beleidsvergaderingen en bij het koffiezetapparaat.
Er klopt geen barst van.
Corporate astrologie die zich voordoet als wetenschap.
Hoe zijn we hier terechtgekomen?Van één serieus essay naar een miljardenindustrie aan labels. Negen momenten die verklaren waarom bijna niemand weet dat de wetenschap er al klaar mee is.
Karl Mannheim schrijft Das Problem der Generationen. Drie strenge criteria: gedeelde geboortejaren, een ingrijpende gebeurtenis, én een gedeelde reactie daarop. Nooit bedoeld als managementinstrument.
Een hard demografisch feit met echte gevolgen: noodscholen, de grootste bouwgolf in honderd jaar, nu de vergrijzing. Maar de boomer werd ook een karaktertype. Hier begint het glijden.
Strauss & Howe voorspellen de toekomst met cycli van 85 jaar en vier karaktertypes. Academisch afgeserveerd als cherry-picking. Cultureel onuitroeibaar: "Gen X is pragmatisch" komt hiervandaan.
Jean Twenge vindt in 11 miljoen observaties een kantelpunt in 2012: het jaar dat de smartphone de helft van de scholieren bereikt. Degelijk werk — direct gekaapt als "zie je wel, Gen Z is anders".
Een expertpanel van de National Academies concludeert onomwonden: generatielabels zijn geen zinnig managementinstrument en leiden tot stereotypering. Vijf methodologische valkuilen, telkens dezelfde.
Socioloog Philip Cohen verzamelt een leger academici achter een open brief aan het Pew Research Center: stop met de labels. Twee jaar stilte. Dan geeft Pew grotendeels toe.
Martin Schröder toetst tien werkwaarden longitudinaal en vindt geen betekenisvolle generatieverschillen. Wat je wél ziet tussen jong en oud, verklaren leeftijd en periode veel beter.
Een meta-analyse over 143 studies en 158.000+ respondenten: ruim 80% van de veronderstelde verschillen bestaat niet. Toch geeft 70% van die papers alsnog generatie-advies. Confirmation bias, zwart op wit.
De wetenschap is eruit, en het generatiegelul is groter dan ooit. Omdat kritiek alleen niets verandert: er ontbreekt een alternatief dat je onthoudt en morgen kunt gebruiken.
We wijzen naar generaties om verschillen te verklaren. Het probleem? Ze zijn niet onderbouwd en introduceren onbedoeld een verdelend wij/zij frame. Met één zin onthoud je die les, én de alternatieve bril om verschil (en gelijkenis!) te begrijpen.
Gezinsleven, of juist net single? Levensfase als basis voor begrip, maar ook verbinding tussen leeftijden.
Verandert de omgeving? Dan doen we dat allemaal. De vraag verschuift naar: hoe verhouden we ons daar samen toe?
Soms worden kleine groepen gevormd door een gedeelde ervaring. Maar wie zijn dat, en met welk effect?
Kennis over de leeftijdseffecten die iedereen doormaakt, en het voorspelbare patroon dat we daardoor zien op de werkvloer.
Drie vragen die elke organisatie stelt. Eerst wat je nu vraagt, dan wat je eigenlijk wil weten.
"Hoe zorgen we dat onze organisatie is ingericht op de digital native 'Generatie Z'?"
"Hoe gaan we in deze organisatie om met digitalisering?"
"Hoe gaan we om met veeleisende 'Gen Z'ers'?"
"In wat voor situatie komt een starter nu terecht?"
"Wat kunnen we doen om de boomers mee te krijgen in verandering?"
"Hoe houden we de stappen van verandering behapbaar voor iedereen?"
Wil je dit gedachtegoed niet alleen begrijpen maar ook implementeren? Dan kom ik langs. Bij je organisatie, op je evenement, of voor je netwerk.
Het generatie-gelul ontmanteld, LOCO in de hoofden, en een zaal die met een andere bril naar buiten loopt. Op maat met voorbeelden uit jouw sector.
Vraag beschikbaarheid aanWe nemen jouw praktijk als vertrekpunt, en gaan samen aan de slag om passende strategieën te vinden om succes met jong en oud(er) te vergroten.
Plan een kennismaking
Ik ben 29. Het 'jonge talent' waar dit boek over gaat? Dat ben ik zelf.
Ik interviewde experts, las papers, bestudeerde succesvolle organisaties, en werkte met duizenden young professionals om mijn kennis te vergroten. Maar belangrijker dan dit alles? De doelgroep waar ik over spreek: die ben ik zelf.
Vaak genoeg heb ik aan de ontvangende kant gestaan van een hoop generatiegelul — en er de verdelende effecten van ervaren. Mijn missie is om deze lens te doorbreken, zodat we toekunnen naar organisaties waar jong en oud elkaar begrijpen en waarderen — zodat we samen morgen mooier kunnen maken.
— Tristan HofmanWaarom jong talent je belangrijkste strategische prioriteit is voor het komende decennium. Gratis, direct in je mail.